انواع بخیههای عمل رینوپلاستی
رینوپلاستی، که به عنوان جراحی زیبایی بینی شناخته میشود، یکی از رایجترین اعمال جراحی در سراسر جهان است. این عمل میتواند به منظور بهبود ظاهر بینی، اصلاح مشکلات تنفسی یا هر دو انجام شود. در این جراحی، ممکن است از انواع مختلفی از بخیهها استفاده شود که هر کدام ویژگیها و کاربردهای خاص خود را دارند. بخیههای مورد استفاده در عمل رینوپلاستی شامل بخیههای جذبی و بخیههای غیر جذبی یا کشیدنی میشوند. بخیههای جذبی به دلیل نامشان نیازی به کشیدن ندارند و در بخیه زدن نواحی داخلی بینی به کار میروند. در مقابل، بخیههای کشیدنی که از جنس پلاستیک تهیه شدهاند، برای نواحی خارجی بینی استفاده میشوند و معمولاً پس از حدود یک هفته کشیده میشوند.
انتخاب نوع بخیه بستگی به تکنیک جراحی، نوع برشها و ترجیحات شخصی جراح دارد. برخی از جراحان ترجیح میدهند از بخیههای قابل جذب استفاده کنند تا بیماران نیازی به بازگشت برای کشیدن بخیهها نداشته باشند، در حالی که برخی دیگر ممکن است بخیههای غیرقابل جذب را به دلیل استحکام بیشتر آنها انتخاب کنند.
در ادامه این مطالب به از انواع بخیههای عمل رینوپلاستی اشاره خواهیم کرد.
بخیههای غیرقابل جذب (کشیدنی)
در این بخش از انواع بخیههای عمل رینوپلاستی به بخیههای غیرقابل جذب میپردازیم. بخیههای کشیدنی از جنس پلاستیک ساخته شده و برای اتصال پوست بینی به صورت در قسمتهای خارجی بینی مورد استفاده قرار میگیرند. این نوع بخیهها بهویژه در جراحی رینوپلاستی به روش باز که در آن پوست بینی برش داده میشود، کاربرد دارند. در مقابل، در جراحی رینوپلاستی به روش بسته که هیچ برشی در خارج از بینی ایجاد نمیشود، نیازی به استفاده از بخیههای غیرقابل جذب نیست. این رویکرد به جراح این امکان را میدهد که با دقت بیشتری عمل کند و نتایج زیباییتری ارائه دهد.
اگر لازم باشد که پهنای بینی کاهش یابد، جراح برشهای کوچکی در طرفین بینی ایجاد میکند تا پرهها باریکتر شوند. به همین دلیل در این نوع جراحی عمدتاً از بخیههای کشیدنی بهره میبرند.
مزایا و معایب بخیههای عمل بینی غیرجذبی
بخیههای عمل بینی غیرجذبی، مزایا و معایب خاص خود را دارند که در ادامه به آنها اشاره خواهیم کرد:
- مزایای بخیه عمل بینی غیر جذبی: بخیههای کشیدنی معمولا بافت محکمتری داشته و پوست را کمتر تحریک میکنند و خارش و قرمزی بسیار کمتری دارند. بخیههای کشیدنی انعطاف پذیری بسیار مطلوبی داشته و برای بستن زخم و جای برش گزینهی بسیار مناسبی میباشد. پزشکان برای برشهای عمیق ترجیح میدهند از این روش استفاده کنند.
- معایب بخیه عمل بینی غیر جذبی: این نوع بخیه برای زخمهایی مورد استفاده قرار میگیرد که نیازمند بهبود طولانی مدت هستند. از سوی دیگر، مراقبت از ناحیه زخم و برشهای بسته شده با این بخیهها حیاتی است؛ چراکه بیتوجهی و عدم ضدعفونی به موقع میتواند زمینهساز عفونت گردد. اگر این نوع بخیهها برای مدت طولانی روی پوست باقی بمانند، ممکن است به زخمهایی تبدیل شوند که آثار آنها به صورت اسکار بر روی پوست باقی میماند.
زمان کشیدن بخیههای کشیدنی غیرقابل جذب
بخیههای کشیدنی یک هفته بعد از عمل کشیده میشوند، هنگامی که کشیدن بخیهها به تاخیر بیوفتد، احتمال اینکه جای زخم بر روی پوست صورت بماند بسیار بیشتراست.
بخیه جذبی پس از عمل رینوپلاستی
این نوع بخیهها به صورت خود به خود جذب میشوند. زمان افتادن و جذب این بخیهها در افراد مختلف متفاوت است. اما در بیشتر افراد، معمولاً چند هفته بعد از عمل خواهند افتاد.
مزایا و معایب بخیههای عمل بینی قابل جذب
امروزه در طیف وسیعی از جراحیها، بهویژه در جراحیهای بینی گوشتی و استخوانی، از بخیههای قابل جذب بهرهبرداری میشود. این نوع بخیهها دارای مزایا و معایبی هستند که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت:
- مزایای بخیه عمل بینی جذبی: بخیههای جذبی عمل بینی به مرور زمان تجزیه و جذب بدن میشوند. این نوع بخیه برای ببستن و جوش دادن بافتهای داخلی بینی که دسترسی سخت تری دارند بسیار مناسب است.
- معایب بخیه عمل بینی جذبی: یکی از اصلیترین معایب بخیههای غیر قابل جذب، نبود دوام کافی آنهاست. این بخیهها به مرور زمان حل میشوند و این میتواند مشکلاتی را در بستن یا بخیه زدن برشهای عمیق ایجاد کند، چرا که بهبود این زخمها نیازمند زمان بیشتری است. از سوی دیگر، هنگامی که از بخیههای جذبی در عمل بینی استفاده میشود، بدن ممکن است این مواد را به عنوان یک جسم خارجی تشخیص دهد و به آن واکنش نماید. این واکنش ممکن است با ایجاد حساسیتهایی در ناحیه بینی همراه باشد.
علائم حساسیت به نخ بخیه بینی جذبی
اگر احساس درد، خونریزی و قرمزی در اطراف محل بخیه، ورم، چرک یا بوی نامطبوع در زخم و تب مشاهده کردید، ممکن است به نخ بخیه بینی حساسیت داشته باشید. بروز این علائم در روزهای اول بعد از عمل بینی تا حدودی طبیعی است، اما اگر علائم غیرعادی بود یا ادامه پیدا کرد، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.
مدت ترمیم بخیه جذبی
این نوع بخیهها به صورت خود به خود جذب میشوند و زمان جذب بخیههای جذبی بستگی به نوع مواد و بافتی که استفاده شده دارد. این زمان میتواند از چند روز تا چند ماه متغیر باشد. به طور کلی:
- بخیههای پلی گلیکولیک اسید (PGA): جذب این بخیه در ۶ الی ۷ روز صورت میگیرد.
- بخیههای پلی لاکتیک (PLA): پلی لاکتیک بین ۱۰ تا ۱۴ روز جذب میشوند.
- بخیههای کازئین (یا کلاژن): ممکن است تا ۲ تا ۳ ماه زمان نیاز داشته باشند.
با این حال، زمان افتادن و جذب این بخیهها در افراد مختلف متفاوت است و مقدار جذب به نوع بافت، محل جراحی و شرایط بیمار نیز بستگی دارد. اما در اکثر افراد، معمولاً چند هفته بعد از عمل خواهند افتاد.
مراقبت صحیح از بخیههای عمل رینوپلاستی
استفاده از هر یک از بخیههای بینی، به مراقبت و توجه نیازمند است تا هم از عفونت محل بخیه بینی جلوگیری کند، هم جای زخم در زمان کمتری بهبود یابد. برای کاهش آثار زخم و بخیه بهتر است مراقبتهای لازم را انجام داد:
- در ۳ روز اول بعد از عمل رینوپلاستی حتما از کمپرس سرد بر روی چشم و گونه استفاده کنید و بعد از ۳ روز از کمپرس گرم برای نواحی که دچارکبودی شدهاند استفاده کنید.
- بعد از جراحی به مدت یک الی دو هفته سرتان را بالا نگه دارید.
- محل بخیه را پس از درمان تمیز و خشک نگه دارید تا خطر عفونت کمتر شود.
- ۲ یا ۳ بار در روز از کرم مرطوب کننده برای اطراف سوراخهای بینی و محل زخم استفاده کنید.
- ۶ هفته در معرض نور خورشید قرار نگیرید. هنگامی که خارج از خانه، زیر آفتاب یا برف هستید حتما از کرم ضد آفتاب SPF 30 یا بیشتر استفاده کنید.
- هنگام خشک شدن و پوسته شدن خط بخیه، به آرامی آن را با پراکسید تمیز کنید.
- محل زخم را به هیچ عنوان فشار ندهید، اللخصوص که بخیهها قابل جذب باشند زیرا موجب بهبودی طولانی مدت میشوند.
- هنگامی که دچار خارش، درد، بیحسی در اطراف بخیه شدید حتما به پزشک خود مراجعه کنید زیرا ممکن است زخمها عفونت کرده باشند.
- پانسمان بینی خود را (به ویژه در روزهای گرم) مرتب عوض کنید و دستورهایی که به تعیض پانسمان مربوط هستند را با دقت انجام دهید.
- در صورتی که محل زخم دچار خارش شد، به هیچ عنوان آن را دستکاری نکنید. حتما از کرمهای ضد خارش استفاده کنید.
- اگر جزو افرادی هستید که سیگار میکشید ۳ ماه قبل عمل و ۲ ماه بعد از عمل رینوپلاستی به هیچ عنوان سیگار نکشید زیا خطر عفونت و جای زخم را بیشتر میکند.
- از مصرف الکل یک هفته قبل از عمل و دو هفته بعد از عمل خودداری کنید. الکل خون را رقیق کرده و خطر خونریزی زخم را افزایش میدهد.
- لطفاً از مصرف الکل یک هفته پیش از عمل و همچنین دو هفته پس از آن پرهیز کنید. الکل میتواند باعث رقیق شدن خون شده و خطر خونریزی از زخم را افزایش دهد.
- جهت بهبود انواع بخیههای عمل رینوپلاستی حتما روزی ۲ بار از کرم آنتی بیوتیک برای سوراخ بینی و محل برش استفاده کنید.
علائم پاره شدن بخیههای داخل بینی چیست؟
پاره شدن بخیههای داخل بینی میتواند نگرانکننده باشد و معمولاً پس از عملهای جراحی بینی مانند رینوپلاستی رخ میدهد. علائمی که ممکن است به دنبال این حالت ظاهر شوند شامل خونریزی در قسمت داخل بینی، احساس سنگینی و درد در ناحیه داخلی بینی، کبودی یا خونمردگی در بینی، و بزرگ شدن یا بدفرمی بینی است.
این علائم میتوانند نشاندهنده آسیب به بخیهها باشند و نیاز به توجه پزشکی دارند. در صورت مشاهده هر یک از این علائم، توصیه میشود که فوراً با پزشک یا جراح مربوطه تماس گرفته شود. همچنین، مراقبتهای پس از عمل مانند عطسه کردن از طریق دهان، خودداری از فین کردن، و عدم دستکاری بینی میتوانند به جلوگیری از پاره شدن بخیهها کمک کنند.
برای مطالعه بیشتر مقاله علائم پاره شدن بخیه های داخل بینی را مطالعه کنید.
اگر بخیه داخل بینی باز شود چه باید کرد؟
در صورت باز شدن بخیههای داخل بینی، اقدامات فوری برای جلوگیری از عفونت و تسریع در روند بهبودی ضروری است. اولین گام، تماس فوری با پزشک یا جراحی است که عمل را انجام داده است. این امر به منظور ارزیابی وضعیت و تعیین نیاز به مراقبتهای پزشکی یا ترمیم مجدد بخیهها میباشد. تا زمان مراجعه به پزشک، باید از لمس یا دستکاری ناحیه آسیب دیده خودداری کرد و از فشار آوردن به بینی جلوگیری نمود تا از بدتر شدن وضعیت پیشگیری شود. در مواردی که بخیهها قابل جذب هستند، ممکن است به طور طبیعی و بدون نیاز به مداخله پزشکی حل شوند، اما در صورت باز شدن زودهنگام، اقدامات پزشکی برای جلوگیری از عوارض احتمالی ضروری است.
آیا امکان دارد جای بخیهها پس از عمل باقی بماند؟
بله، امکان باقی ماندن جای بخیهها پس از عمل جراحی وجود دارد. این امر به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله نوع پوست، مهارت جراح، نوع بخیههای استفاده شده، و روشهای مراقبت از زخم پس از عمل. بخیههای قابل جذب به مرور زمان توسط بدن جذب میشوند و اغلب نیازی به کشیدن ندارند، در حالی که بخیههای غیرقابل جذب باید پس از ترمیم زخم برداشته شوند. مراقبتهای مناسب پس از جراحی، مانند پیروی از دستورالعملهای پزشک، استفاده از کرمهای ترمیمکننده و جلوگیری از قرار گرفتن در معرض نور خورشید میتواند به کاهش احتمال باقی ماندن جای بخیه کمک کند. در صورتی که جای بخیهها باقی بماند، روشهای مختلفی برای کاهش دیده شدن آنها وجود دارد، از جمله درمانهای لیزری و استفاده از محصولات موضعی. در هر صورت، مشورت با پزشک متخصص پوست و جراح پلاستیک برای دریافت بهترین راهنمایی و درمان ضروری است.
نتیجه گیری
انواع بخیههای عمل رینوپلاستی به عنوان یکی از مراحل مهم در جراحیهای زیبایی بینی، نقش حیاتی در بهبود ظاهر و ترمیم بافتها دارند. انواع مختلف بخیهها شامل بخیههای غیرقابل جذب و بخیههای قابل جذب میباشد که در این مقاله به آنها اشاره کردیم. انتخاب نوع مناسب بسته به شرایط بیمار و تکنیک جراح متفاوت است. هدف نهایی از انتخاب بخیه مناسب، به حداقل رساندن زخم و بهبود زیباییشناختی بینی میباشد.